Ons familiesysteem

Ons familiesysteem
Het begrip ‘innerlijk kind’ staat voor oude onverwerkte gevoelens en emoties uit de kindertijd, toen we nog totaal afhankelijk waren van onze opvoeders. (ouders, leraren,opa’s oma’s, ooms/tantes etc)
Veel mensen hebben een prettige, liefdevolle jeugd gehad maar vaak onbewust gebeurd het dat grenzen kunnen worden overschreden en behoeften kunnen worden afgewezen. Dat is alleen maar menselijk.
Het kan het zijn dat je door andere gebeurtenissen moest overleven, een ervaring in je omgang met andere, een scheiding, een verlies etc.
Die overlevingsmechanismes hebben je in het algemeen nog op latere leeftijd in hun ban. Het zijn en soort oude patronen waar je vast in kunt zitten.
Door andere ervaringen ging je misschien sterk aan jezelf twijfelen. Daarom kunnen er soms toch flinke krassen op je ziel zitten en deuken in je eigenwaarde.
En soms zijn deze emoties te groot om te verwerken of worden ze afgekeurd door de omgeving. Dan wordt deze emotie niet verwerkt of rechtgezet. Een stukje kind in ons blijft dan in die onverwerkte ervaringen steken en groeit niet verder mee. Het zet zich vast als spanning in je lichaamsweefsel, in je denken en uiteindelijk ook in je gedrag. Spanningen die kunnen uitgroeien tot allerlei klachten.
Maar kunnen bij het niet verwerken ook generatie op generatie worden doorgegeven. Die oude trilling wordt dan doorgegeven waardoor iemand in het nu hier veel last en klachten door kan krijgen.
Soms ligt de bron van een probleem dus niet enkel bij jezelf, maar kan het worden gerelateerd aan eerdere gebeurtenissen in je leven, in het gezin of bij de generaties voor je.
Veel van onze overtuigingen en psycho-sociale problemen vinden hun oorsprong in de kring waarin we zijn opgegroeid of door eerdere (vroegkinderlijke) gebeurtenissen en werken in op onze waarneming en handelen, op onze relaties, gezondheid en onze levensweg.
Een familie is een systeem waarin verstoringen kunnen plaatsvinden. Door deze verstoring ontstaat er een blokkade, waardoor de leden van het systeem niet optimaal meer kunnen functioneren. Vaak zijn het de kinderen (nu soms al volwassenen) die vanuit loyaliteit de taak op zich nemen om de balans in het systeem te herstellen.
Het gevolg hiervan is, dat zij verantwoordelijkheden dragen die niet van hen zijn, wat zich op diverse manieren kan uiten zoals emotionele uitbarstingen, lichamelijke klachten, claimgedrag etc.
In mijn centrum werk ik hier heel veel mee, en ik kom ik dit steeds meer tegen.
Mensen beginnen zich steeds meer open te stellen voor deze zienswijze. Ik werk met verschillende methodes zoals systeemopstellingen maar ook met een bijzondere training waarmee je hiermee aan de slag kunt gaan!

-Sanne
De Krachtwijzer

11075014_1583515768602340_3705205455278386272_n

Elk gedrag is een vorm van communicatie

Elk gedrag is een vorm van communicatie. Hier echt naar kijken, luisteren, en begrip voor kunnen hebben zonder te oordelen scheelt enorm veel miscommunicatie.
Ons volledig aanpassen, steeds alle aandacht vragen of claimen, controle houden, terugtrekken of heel sterk op de voorgrond, afhankelijk zijn, moeite met voelen of inleven, een slachtoffer rol aannemen en tal van ander gedrag zijn ergens allemaal manieren om te ‘communiceren’.
Het is slechts een reactievorm waar emoties onder schuil gaan. Emoties zoals boosheid, frustratie, verdriet, angst, onzekerheden, schaamte of schuld onderdrukken gevoelens die ons onbewust op een overlevingsmechanisme hebben gezet om een ondraaglijke ervaring niet te hoeven, of die we eerder niet konden verdragen, voelen.
Onder gedrag zit altijd een verhaal of een behoefte, bij kinderen èn volwassene.
-Sanne

10995531_353758984833399_8280530382203297761_n