Onvoorwaardelijke liefde

Nog steeds komen de meest wijze vragen vanuit mijn kleine muis. Van de waarom-vragen gaat hij langzaam over om uit te diepen wat alles is.
Een tijdje terug kreeg hij een speelgoedkassa met een hoop boodschappenspulletjes en ik ga zeker 3 keer per dag bij hem in de winkel langs om boodschappen te doenJ
Hij zit helemaal in zijn rol en scant alles wat ik wil kopen en zelfs de prijs wordt omgeroepen door het mini-microfoontje.

Wat kosten de bananen vraag ik. 1 euro mama! Wil je nog iets anders? Ja, doe mij maar een pak koekjes en een zakje vol kusjes!
Hij kijkt me aan.. Kusjes? Wat kosten kusjes dan vraagt hij…… Ff snel nadenken dacht ik! Ik bedacht me, dat kusjes eigenlijk voor niks zijn! Ik zei dat ik hem wel anders wel een kusje wilde geven, en dan ze helemaal gratis waren! Gewoon omdat ik die graag aan hem geef, hij mijn grote vriend is en ik hem lief vind. Wat is een vriend mama…? Dat is iemand waar je altijd jezelf bij kunt zijn, waar je het fijn bij en met hebt. Hij knikt en kijkt me aan alsof ie het snapt, kleine wijsneus!
En wat is lief?! Lief zit in je hartje zeg ik..

Hij scant erna vrolijk de pizzadoosjes, de melkpakjes het fruit en de groente door. Na een kwartiertje komt hij naar me toe, mama ik wil jou een kusje geven, gratis want ik vind jou lief <3
Ik had zelf geen beter voorbeeld kunnen bedenken om mijn zoon, en mezelf!,  te laten ervaren dat liefde, en dan bedoel ik onvoorwaardelijke liefde iets is wat je niet kunt afdwingen of kopen en alles voor uit de kast moet halen om daar wat van te krijgen. Onvoorwaardelijke liefde is in mijn ogen iets wat je als kind van je ouders kunt voelen en andersom, waar je geen moeite voor hoeft te doen en er altijd is. Niet alleen in een ouder-kind relatie maar uiteindelijk ook in je liefdesrelatie.

Geven zonder er wat voor terug te verwachten. Ik hou van je zeggen omdat je het meent, en niet omdat het dan terug gezegd wordt. En als de ander het niet (meer) terug zegt, toch bij je eigen gevoel blijven. Maar dat bljkt lastiger, want op dit vlak worden we vaak gekwetst en vinden we vaak dat we teveel moeten geven.

Ik geloof niet dat we onvoorwaardelijk van een ander kunnen houden, als je niet eerst van jezelf kan houden. Hoe kan je iets geven als je zelf niet hebt? Hoe kan je iemand accepteren zoals ze zijn, als je jezelf niet neemt zoals je bent en blijft afkeuren of meegaat in de emotie van een ander. Onvoorwaardelijke liefde komt uit je hart, en niet vanuit hoe de reactie van een ander is. Als je eerst leert om onvoorwaardelijk van jezelf te houden, kun je dat ook van een ander.
Van jezelf houden is niet egoistisch, het is verantwoordelijkheid nemen voor je eigen geluk. En als je daar genoeg aan hebt kun je ook geven zonder er iets voor terug te hoeven en daar blij van worden.

 

Als je van jezelf houdt, ben je juist niet meer egoïstisch en begin je verantwoordelijkheid te nemen: verantwoordelijkheid voor je eigen geluk, je eigen vervulling. Wanneer je er genoeg aan hebt om met jezelf te zijn, wanneer je eigen aanwezigheid je vreugde brengt, dan ben je vrij om te geven zonder afhankelijk te zijn, zonder behoeftig te zijn, zonder te nemen. Wanneer je je volledig voelt in jezelf, beleef je er vanzelf vreugde aan om aan anderen te geven, om hen bij te staan in hun eigen zelfverwerkelijking en om hun eigen perfectie te eren.
De misvatting van het ego als iemand die geobsedeerd is door zijn eigen grootsheid toont juist aan hoe verloren we eigenlijk zijn geraakt in onze ego’s: het ego is de stem die ons vertelt dat er iets mis met ons is, die ons veroordeelt en ons klein houdt. Het neemt een valse houding van trots en arrogante superioriteit aan, maar als we dit niet zien voor wat het werkelijk is – diepe angst en onzekerheid – dan is dat alleen omdat we zelf vastzitten in hetzelfde spelletje van zelfveroordelingen en -afwijzing.

Als je echt onvoorwaardelijke liefde wilt ervaren, aanvaard dan eerst dat je het nog niet doet. Accepteer je eigen conditioneringen, je behoeften, de ‘contracten’ die je opstelt voor je eigen persoonlijke relaties (voor wat hoort wat). Als je niet eerlijk tegenover jezelf kunt zijn, jezelf niet kunt zien zoals je werkelijk bent, dan zul je niet kunnen veranderen. Het gaat er niet om hoe je bij anderen overkomt, dat kan schijn zijn. Laten we ons erop richten om die onvoorwaardelijke liefde te worden. Door jezelf te aanvaarden zoals je bent, zul je de persoon worden die je altijd dacht te moeten zijn.

DSC_3872

Gedeeltelijke bron; urban lotus