sorry zeggen tegen je kind

12191745_423897094486254_3803298717428312254_n

Als volwassene kun je ook sorry zeggen tegen een kind, wanneer je reageert op een manier waarop je dat liever niet had gedaan. Sorry zeggen tegen een kind is geen teken van zwakte maar van respect en geeft je kind een voorbeeld van gezond sociaal gedrag en hoe het zelf om kan gaan met dingen die hij of zij liever anders had gedaan. Wij zijn immers degene die het aan hen voor moeten doen hoe hiermee om te gaan. Een ‘fout’ maken geeft een mooie kans om te leren.

Stel je eens voor

12118613_421555758053721_7123642421425232656_n

Sta jezelf eens toe, even maar, de ervaringswereld van het pasgeboren kind binnen te gaan. Je hebt zojuist de warme en donkere baarmoeder verlaten waarin je van alles werd voorzien en komt nu in verblindend licht en kou tevoorschijn. Je doet ogen open en ziet vlekkerige beelden, hoort hardere geluiden dan je ooit hebt gehoord. Je bent bang en je hebt honger op een manier die je nooit eerder hebt ervaren. Een of ander basisinstinct leidt je naar een borst en je zuigt je eerste levenssappen op, warme melk stroomt je lege maag in. Je ontspant je, omdat je je voorlopig veilig voelt. Je bent je levenslange reis met de moeilijkste taak begonnen-geboren worden.

Ik ben een kind van deze tijd

12705200_458573967685233_6843767317972155765_n

Ik ben een kind van deze tijd en wil vanuit mijn hart iets kwijt.
Ik heb nog zoveel hartenwensen en doe een oproep aan volwassen mensen.
Ik heb mij eerder laten horen en heb besloten mij niet aan mijn ‘eigen weerstand’ te storen.
Na de sint, de kerst een heel nieuw jaar! Vol energie en kracht sta ik weer klaar.
Ik blijf erbij voor mijn dromen gaan. Een stem voor kinderen, de wens voor verandering en vertrouwen te staan.
Kinderen in deze tijd: Lief, gevoelig en wijs geboren. Ben jij in staat hun behoeften te horen?
Even in alle eerlijkheid vanuit oprechtheid en weinig tijd. Vaak gehaast en overvol net als in mijn kleine bol. Ik krijg niet anders te zien en te horen. We hebben geen tijd knoop dat maar in je oren.
Weinig of geen ruimte voor buitenspelen en creativiteit. Hoe raak ik dan mijn frustraties kwijt? Hoe maak ik contact met mijn gevoel? Even met aandacht bij mijn lijf begrijp je wat ik bedoel?
Ik heb behoefte mijn hoofd leeg te maken, zodat mijn hersenen niet in onrust gaan kraken.
Steeds vaker komt naar voren dat kinderen hoog gevoelig worden geboren.
Weet jij hoe intens je dan de wereld beleeft? Besef je welke overvloed dit aan mij geeft? Hoe kan ik dit alles verwerken zonder dit aan mijn gedrag te bemerken.
Prikkels, snelheid alles gaat maar door, ik heb behoefte aan rust wie geeft gehoor?
Ik wil graag leren hoe ik het verwerken kan? Nu slaat mijn lichaam op hol, druk, boos en soms zelfs ziek word ik ervan. Als ik mij niet controleer moet ik op de gang of aan de medicijnen om vervolgens in ‘een hokje’ te verdwijnen. Ooit eens bedacht dat grote mensen veel oplossingen bezitten? Verantwoordelijkheid kunnen nemen voor hun gedrag in plaats van op het kind te vitten.
Ik leef naar jullie voorbeeld en gedrag. Ik ben een kind dat met liefde de gevolgen dragen mag. Bewust worden, doorbreken van patronen dat is nodig daar blijf ik van dromen.
Elke dag dat ik leren en aanpassen ‘moet’, doet mij als kind geen goed. Opgelegd door volwassen beter weten. Aan elke lijn moet ik mij meten. ‘De lijn’ die voor ‘gemiddeld’ staat. Er boven of eronder niet goed gepraat. Krijg ik de kans mijn eigen groei en ontwikkelingsweg te gaan? Ik kan nog niet altijd voor mijzelf gaan staan.
Ik voel de spanning van de volwassenen en weet niet of ik wel voldoe. Onrust in mijn gevoel, en dat maakt mij oh zo moe. Leren en groeien is toch fijn. Hoe zou deze ontdekkingstocht vol vertrouwen zijn?
Leren aanpassen de grootste onzin die er is. Verwijdering van mijn eigen zelf dat is wat het is. Aanpassen heb ik al geleerd anders willen is verkeerd.
Als ik vanuit vrijheid ‘mag’ leren, zal je zien wat ik kan presteren. Daag mij uit en kijk naar mij, luister goed en stuur mij bij. Wil je mij leren hoe ik op mijzelf kan vertrouwen? Op mijn eigen ik, wil ik graag bouwen.
Ik ben wijs, oprecht en spreek vanuit mijn hart. Dit is anders dan brutaal dat vaak met oprechtheid word verward.
Als ik durf te spreken. luister en veroordeel het niet met preken. Ik spreek vaak uit zoals ik het voel. De waarheid achter jullie woorden, dat is wat ik bedoel.
Door mijn oprechtheid prik ik soms dwars door je muren heen. Ik snap, dat raakt, het is een kans voor jou om te leren. Dat is niet brutaal of gemeen.
Ik ben een gevoelig kind en als ik durf spreek ik onbevangen uit mijn hart. Is het anders dan is de frustratie, gekwetstheid, mij niet begrepen voelen, angst, overbelasting, boosheid dat mijn puurheid verwart.
Ik wens dat je ook weer leert oprecht te zijn. Van hart tot hart dat voelt zo fijn.
Durf te kijken in de ogen van een kind, zie jezelf in kwetsbaarheid, speelsheid, nieuwsgierigheid en kijk goed of je de liefde en oprechtheid vindt.
Voel je je geraakt door mijn gedicht? Ik moedig je aan, heel je wonden, breek je muren, vind je kracht en creëer een prachtig zicht.
Zicht op de weg van je hart. Vandaag ‘de eerste dag van de rest van je leven’, jouw start!
Jij bent mijn voorbeeld, jij creëert mijn leerwegen. Waar jij jezelf in beperkt is wat ik leer en bemerk. Ik ben niet zoals jij en jij en jij. Ik maak andere fouten en kies graag mijn eigen weg. En fouten maken mag met toegestane lach. Van fouten kan ik leren moedig mij aan opnieuw of anders te proberen.
Wat houdt jou tegen om mijn weg vrij te geven?
Liefs, een kind van deze tijd ??❤

12734150_460059094203387_6797324185611545286_n

Mijn peuterzoon…
‘Mama’
Ik: Ja lieverd ……
Hij: ‘Ik hou van jou’
Ik: ‘ik hou ook van jou schat’
Hij: ‘ja, ik hou ook van mij’

De perfecte imperfectie

12804836_463998317142798_7548907231074589970_n

Spiritueel werk en innerlijke groei gaat niet over perfectie, altijd aardig zijn en dat alles positief is. Het gaat niet om kei hard werken aan jezelf om jezelf te perfectioneren of om jezelf of je kinderen te beschermen tegen pijn, afwijzing, afkeuring of angst.
Het gaat om het durven voelen van álle gevoelens, daarmee om leren gaan en de ervaring die erbij hoort een plekje geven.
Het gaat erom ons hier bewust van te worden dat we alles ervaren, fijn of niet fijn en je eigen minder gewaardeerde kanten zonder oordelen onder ogen zien. Zelf ervaren wat wel of niet fijn voor jou is. En je kinderen dit ook zelf laten ontdekken.
Voor elke keuze die je maakt zelf de verantwoordelijkheid neemt.
Doen wat voor jouw goed voelt en loslaten wat de buitenwereld van je verwacht, van jouw keuzes vindt of dat de buitenwereld vindt dat jij dingen goed of fout doet.
Van wie je zou moeten zijn.
Fouten durven maken en deze kunt zien als groei zonder je eigenwaarde te verliezen.
Dat alles wat je afkeurt in een ander, je eigenlijk in jezelf afkeurt. Dat je je inleeft in de gevoelens van een ander zonder bij jezelf weg te gaan.
Dat je de confrontatie aangaat met de realiteit en je kwetsbaarheid omarmt.
Realiseren dat een reactie van jouw alles zegt over jouw als persoon.
Het is je oordelen over jezelf en anderen loslaten en iemand in zijn waarde laten.
Begripvol zijn naar jezelf over waarop je een keuze gebaseerd hebt.
De focus steeds meer op jezelf leggen en niet meer op andere.
Openstaan om te voelen als je je afvraagt waarom dat álweer met je gebeurd.
Het is je manier van kijken veranderen en kijken naar wat je raakt, en wat dat over jezelf zegt.
Het is je hart volgen, van jezelf houden en accepteren wie je bent, en er mag zijn met alles wat daarbij hoort en deze basis aan je kinderen doorgeven om te mogen zijn wie zíj zijn. Leren dat houden van begint met houden van jezelf.
En die imperfectie maakt dit wat ik doe en mijn werk nou juist zo perfect?
‪#‎perfecteimperfectie‬