Kan ‘k er mee omgaan

Ik heb helaas slecht nieuws voor je. Je hebt kanker.
Nieuws dat inslaat als een bom. De grond die je onder je voeten wegzakt, een verlammende angst en de oorverdovende stilte die volgt.
Verslagenheid, wanhoop en onzekerheid. In korte tijd staat je wereld op zijn kop en hebt geen idee hoe je hiermee om moet gaan, omdat je in één klap wordt geconfronteerd met een levensbedreigende realiteit.

Ben jij op dit op moment (ongeneeslijk) ziek door de gevolgen van kanker? Komt kanker (terugkerend) voor in je familie? Worstel je nog dagelijks met de fysieke en emotionele gevolgen van kanker en de impact op je leven, na herstel? Wil je hier – naast de reguliere weg – op een andere manier naar kijken en beter mee leren omgaan? Kom dan meedoen met dit traject.

Wat ga je doen

In dit traject werken we in een kleine groep aan jouw ziekte en ga je onderzoeken welke onverwerkte ervaringen hiermee samenhangen en ga je de confrontatie aan met je eigen proces. Door middel van familie- en (energetische) systeemopstellingen ga je onderzoeken hoe jouw ziekte verband kan houden met onverwerkte ervaringen in je (familie)geschiedenis. In hoe een verstrikking tot stand is gekomen en hoe deze kan doorwerken in jou, je familie en je kinderen (als je die hebt). Hoe je dit kan gaan loslaten en je onverwerkte ervaringen gaan verwerken. 

Het doel van werken met (energetische) systeemopstellingen bij ziektes is een stap naar de bewuste verwerking van een onderliggend trauma. Het gaat om het krijgen van inzicht in hoe dit verband kan houden met je (onbewuste) familiegeschiedenis. En om vervolgens het ziektebeeld terug te herleiden naar een onverwerkt trauma in die familiegeschiedenis of in je eigen bestaan. Dat kan bijdragen aan een beter omgaan met een ziekte wanneer je midden in het proces zit of bijdragen tijdens een herstelproces.
Het is geen genezing, maar kan het zelfgenezend vermogen activeren.
Dat is uiteindelijk een gevolg van je eigen houding, het aangaan en nemen van je eigen lot en verantwoordelijkheid.

Ziekte zegt eigenlijk: ga voelen. Dúrven voelen en daar erkenning op geven. Eerlijk naar jezelf zijn. Zo’n ziektebeeld onderzoeken is ook geen quick fix. En nogmaals, het gaat niet om een oplossing en het geeft geen garantie op genezing. Het is een confrontatie en instemming met het leven, het brengt loutering en alles wat daarbij hoort. Zelfs als er geen genezing meer mogelijk is en je fysiek niets meer kunt doen, is het alsnog heilzaam voor iemands ziel en zijn of haar nazaten. Ook wanneer je fysiek hersteld bent is het zinvol om de onderliggende oorzaak te onderzoeken en alsnog te gaan verwerken, voor jezelf en om de volgende generatie te ontlasten.

Kan’k er steun uithalen, de kracht van lotgenoten
We werken in (klein) groepsverband. Dat betekent dat je ook kunt deelnemen als representant tijdens – of na het volgen van dit traject om andere bij te staan bij het omgaan met – of herstellen van kanker door middel van je eigen verwerkte ervaringen. Die kracht kun je inzetten als lotgenoot, het biedt niet alleen steun en troost maar is ook van waardevolle betekenis voor je eigen verwerkingsproces.

Dit traject wordt op dit moment zorgvuldig opgebouwd.
Bij interesse kun je alvast mailen naar sanne@dekrachtwijzer.nl

 

Het werken met familie – en (energetische) systeemopstellingen geeft een groei-impuls. Het vervangt niet een behandeling, maar kan die wel versterken. Het is een andere zienswijze en biedt een nieuw perspectief dat kan leiden tot hele andere inzichten dan de naar buiten reikende beweging tot kennis en inzicht. Confronterend, doeltreffend en een effectieve aanvulling op de reguliere zorg. Een samenwerkende kracht tussen fysiek, systemisch, psychisch en energetisch. Het is noodzakelijk dat je naast dit traject ook het reguliere traject volgt.

 

De telefoon gaat. Ik krijg een bericht waarop de wereld in een paar seconden even helemaal stilstaat. Ik ben de was aan het opvouwen en de kerstboom staat al in de woonkamer als ik word gebeld door een anoniem nummer. Ik heb pas een uitstrijkje laten maken waarbij er toch weer een afwijking werd gevonden.
Uit voorzorg heeft de huisarts me doorverwezen. Ik heb een check-up laten doen en een biopt laten afnemen. De uitslag hiervan zou pas over drie weken komen en het is pas een paar dagen geleden, schiet het nog door mijn hoofd. Als ik opneem, hoor ik de stem van de arts die zegt: ‘Ik heb de uitslag van het weefsel dat we weggenomen hebben al binnen en ik heb helaas geen goed nieuws. We hebben een plaveiselcarcinoom, een kwaadaardige tumor, gevonden in het weefsel. Dat betekent dat u baarmoederhalskanker hebt.

Het is verstandig om al uw werkzaamheden direct neer te leggen, u gaat een roerige tijd tegemoet.’

Mijn keel knijpt dicht, het bloed trekt weg uit mijn gezicht, wanhoop en er valt een oorverdovende stilte. De paniek slaat me om het hart en ontredderd sta ik te zwabberen op mijn benen. De woorden galmen door de telefoon en ik hoor mezelf stamelen ‘ Ik wil nog niet dood.’
Verslagen hang ik de telefoon op. Ik ben ernstig ziek. Met trillende handen bel ik mijn partner en mijn ouders, mijn zus en mijn beste vriendin. Het nieuws slaat me volledig lam. Ik heb baarmoederhalskanker. En kanker = dood, in mijn beleving.

Een stukje uit mijn boek Gehecht aan de hunkering